Malarstwo olejne budzi zachwyt nie tylko znawców sztuki i koneserów.
Nawet laik, patrząc na arcydzieła dawnych mistrzów, zastanawia się nad ich postrzeganiem świata, dbałością o detale, rozmachem w ukazywaniu scen zbiorowych czy fotograficzną dokładnością portretów. Cenimy ich talent, ale nie zawsze doceniamy ogromny wkład pracy malarza artysty, jego długie godziny spędzone przy sztalugach, wypełnione mieszaniem farb, dla uzyskania żądanej barwy i nakładaniem kolejnych warstw. Szczególnie klasyczne malarstwo olejne było bardzo czasochłonne. Polegało na pokrywaniu zagruntowanego podobrazia cienką warstwą jednobarwnej podmalówki temperowej lub olejnej, na to nakładano warstwę barwnego werniksu i dopiero na tak przygotowaną powierzchnię nakładano kilka pół kryjących lub przeźroczystych (laserunkowych) warstw farby olejnej. Za ojca malarstwa olejnego niektórzy uważają renesansowego malarza flamandzkiego van Eyka. Od XV wieku technika olejna zasadniczo nie zmieniała się. Dopiero w XVIII wieku artyści zaczęli skracać żmudną drogę od szkicu do gotowego malowidła.
Kontakt | Copyright @ 2010 Jaka nasza Polska cała