Tempera to technika malarska znana od starożytności. Do końca XV w. była techniką najpopularniejszą. Polega na użyciu farb, których spoiwo (białko, żółtko, guma, klej, kazeina) mieszane jest z żywicami i olejami. Nazwą tempera określa się także obraz, malowany tą techniką. Jest wiele receptur na spoiwo temperowe, zarówno chude, jak i tłuste. Tempera daje powierzchnię charakteryzującą się szczególną tonacją i żywością barwy, nie werniksowana - wygląda płasko i lekko połyskuje.
Nie żółknie i nie czernieje z upływem czasu, zazwyczaj nie pęka. Ta właściwość sprawia jednak pewne kłopoty - trudność w uzyskaniu płynnych przejść między kolorami i konieczność stosowania kreskowania. Technikę tę można wykorzystywać samodzielnie. Witraż, ozdobne wypełnienie okna lub rozety wykonane z kawałków kolorowego szkła wprawianych w ołowiane ramki, stosowane głównie w kościołach. Ramki stanowią kontur rysunku, kreskowanie na szkle lub malowanie na nim przeźroczystymi farbami podkreśla charakterystyczne elementy .Technika witrażu znana była od wczesnego średniowiecza, a rozwinęła się w sztuce gotyckiej.
Kontakt | Copyright @ 2010 Jaka nasza Polska cała